Zilvervloot
Silverfleet
|
|
De zilvervloot was in de 16e en 17e eeuw een jaarlijks konvooi van schepen, waarin kostbaarheden van de Spaanse koloniën in Amerika werden verscheept naar Spanje. In Nederland is de zilvervloot vooral bekend van de verovering ervan door Piet Hein in 1628. Piet Hein maakte namens de West-Indische Compagnie in 1626 een plan om de zilvervloot te kapen, en de kostbaarheden naar de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden te verschepen. De Republiek was op dat moment verwikkeld in de Tachtigjarige Oorlog met Spanje. "Zeeroverij" in opdracht van een staat was in die jaren heel gebruikelijk en legaal. |
In 1627 pleegde Piet Hein twee kleinere kaperijen in Allerheiligenbaai, in september 1628 veroverde hij de zilvervloot in de Slag in de baai van Matanzas (eiland Cuba). De andere vloot vertrok vanaf het huidige Venezuela. De halve vloot vanuit Venezuela was gewaarschuwd, en bleef buiten bereik. De buit bedroeg 177000 pond zilver en de duizend parels waren in 1628 11 à 12 miljoen toenmalige gulden waard. Nu zou het 120 miljoen Euro zijn. De Stadhouder en vlootvoogd Piet Hein kregen een fors aandeel in de buit. De kapiteins kregen een gering bedrag. Witte de With, een van de kapiteins was daarover erg boos. Een groot deel van het geld werd gebruikt voor de strijd tegen Spanje. De WIC keerde dat jaar een record van 50% dividend uit. De vloot werd op de rede van Hellevoetsluis (aan het Haringvliet) ontscheept en ter paard en wagen gedurende 7 dagen naar Amsterdam gebracht.
Zilvervlootrekening
De Zilvervlootrekening stamt uit 1958 toen staatssecretaris Norbert Schmelzer (oa Binnenlandse zaken en Bezitsvorming) de Jeugdspaarwet introduceerde. Jongeren die tussen hun 15 en 20ste een jaarlijks een bepaald bedrag spaarden kregen van de overheid 10 procent premie aan het eind van de looptijd. Met de wet, beter bekend als De Zilvervloot, wilde het toenmalige Kabinet de spaarzin in de naoorlogse jaren bevorderen.
